ΜΕ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ

ΜΕ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ
Άωτον σημαίνει το άριστο, το κάλλιστο,το εκλεκτότατο του είδους του (Ιλ. Ν. 599, 716, Οδ. Α 443). Καλώς ήλθατε στο προσωπικό μου ιστολόγιο.

Καθηγητής Μάριος Π. Μπέγζος
τ. Κοσμήτορας Θεολογικής Σχολής
Πανεπιστημίου Αθηνών

Ακολουθείστε με την εγγραφή σας στο δελτίο ενημέρωσης

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2018

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΟΤ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ «ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΜΠΟΣΙΟΥ 180 ΧΡΟΝΙΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ» (9-11 Μα'ΐου 2017)


Την ημέρα ακριβώς του συμπληρώνεται ένα έτος από τον θάνατο (11η Μαΐου 2016) του αείμνηστου Μιχάλη Μακράκη (1923-2016), πρώτου διδάκτορα και μοναδικού υφηγητή της Φιλοσοφίας της Θρησκείας στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, μετέπειτα διαδόχου του μακαριστού Νίκου Νησιώτη (1924-1986), ο οποίος ήτοχν ο πρώτος καθηγητής της τότε Έδρας Φιλοσοφίας της Θρησκείας μετά Στοιχείων Ψυχολογίας της Θρησκείας (1965-1986) και μέντορα αμφοτέρων μας, του Μακράκη και του υποφαινόμενου, κι εντελώς συμπτωματικά αυτήν την συγκεκριμένη ημέρα ορίζεται να γίνει λόγος για την Φιλοσοφία της Θρησκείας ως επιστημονική ειδίκευση, γνωστικό αντικείμενο, πανεπιστημιακή έδρα και μάθημα, προπτυχιοχκό και μεταπτυχιακό, εντός της Θεολογικής Σχολής.

Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Η θεοφιλοσοφία του Νίκου Καζαντζάκη


Πρωταρχή των θρησκευτικών βιωμάτων του μεγίστου κριτικού Κρητός Νίκου Καζαντζάκη είναι τα προσωπικά του βιώματα που δηλώνονται στο 8° κεφάλαιο της αυτοβιογραφίας του «Αναφορά στον Γκρέκο» με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Συναξάρια» και τον ακόλουθο τρόπο: «Η πρώτη μου λαχτάρα στάθηκε η λευτεριά" η δεύτερη, που κρυφά μέσα μου ακόμα αποκρατάει και με βασανίζει, η δίψα της αγιοσύνης.

Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο, 12 Μαΐου 2018

Ή φιλοσοφία τής θρησκείας τον Νίκου Καζαντζάκη


Πρέπον είναι νά άρχίσουμε μέ τόν ίδιο τόν Νίκο Καζαντζάκη πού μας έξομολογείται στην Αναφορά στον Γκρέκο, στό άνοιγμα κιόλας τού αύτοβιογραφικοϋ του έργου, τά άκόλουθα: «Τέσσερα στάθηκαν τ’ άποφασιστικά σκαλοπάτια στό άνηφόρισμά μου, καί τό καθένα φέρνει ένα ιερό όνομα: Χριστός, Βούδας, Λένιν, Όδυσσέας». Στό τέλος τού βιβλίου του έπιβεβαιώνει την έξομολόγησή του: «Όμως, αν ήθελα νά ξεχωρίσω ποιοι άνθρωποι άφήκαν βαθύτερα τ’ άχνάρια τους στην ψυχή μου, ίσως νά ξεχώριζα τον 'Όμηρο, τό Βούδα, τό Νίτσε, τόν Μπέρξονα καί τό Ζορμπά».

Διαβάστε περισσότερα...